Das Lied vom Barackenbauen
Dieses Lied wurde im Konzentrationslager Bergen-Belsen von der 1932 geborenen Ester Shtub geschrieben. Ihr genaues Todesdatum, wahrscheinlich 1944, ist unbekannt.
Quelle: Zamlung fun katset- un geto-lider, s. 27 aroysgeber: Central Jewish Committee, Bergen-Belsen concentration camp, Bergen-Belsen 1945/46
|
אײנס, צװײ, דרײַ
?װען װעלן מיר זײַן פֿרײַ ,הונגעריק, באָרװעס, אָפּגעריסן - פֿון טאַטע-מאַמע גאָר נישט װיסן .גאָט! װי טוט דאָס װײ - אײנס, צװײ, דרײַ ,דער טאָג װיל נישט פֿאַרבײַ שלעפּן ציגל, ברעטער, שטײנער .און פֿון טױטע מענטשן בײנער .גאָט! װי טוט דאָס װײ - אײנס, צװײ, דרײַ ,הער צו מײַן געשרײ ,פֿון אומבאַקאַנטע מאַסן-קבֿרים ,קלײנע קינדער פֿון חדרים .אָן מאַמעס בײַ זײַ - אײנס, צװײ, דרײַ ,גלױבן מיר געטרײַ ,װאַרטן מיר און האָפֿן - װאָס דו האָסט אונדז פֿאַרשפּראָכן !עם ישׂראל חי |
|
eyns, tsvey, dray -
ven veln mir zayn fray? hungerik, borves, opgerisn, fun tate-mame gor nisht visn - got! vi tut dos vey. eyns, tsvey, dray - der tog vil nisht farbay, shlepn tsigl, breter, shteyner un fun toyte mentshn beyner. got! vi tut dos vey. eyns, tsvey, dray - her tsu mayn geshrey, fun umbakante masn-kvorem, kleyne kinder fun khadorem, on mames bay zay. eyns, tsvey, dray - gloybn mir getray, vartn mir un hofn, vos du host undz farshprokhn - am Yisroyl khay! Meine Übertragung: Das Lied vom Barackenbauen Eins, zwei, drei- Wann nur sind wir frei? Hungrig, barfuss, abgerissen, Mamme, Tate, wer kanns wissen, Gott, wie tut das weh. Eins, zwei, drei- Der Tag geht nicht vorbei, Ziegel schleppen, Bretter, Steine, Tote, menschliche Gebeine, Gott, wie tut das weh. Eins, zwei, drei- Hörst du meinen Schrei Von unbekannten Massengräbern Und von toten Kinderleibern, Mutters Kind dabei. Eins, zwei, drei- Glauben wir getreu, Warten wir und hoffen, Was du uns versprochen hast – Nach Israel ans Kai. |
Anmerkung: Am 20. 1. 2010 erhielt ich folgende Mail:Guten Abend, die letzte Zeile des Gedichtes von Ester Shtub, Das Lied vom Barackenbauen, lautet: עם ישׂראל חי Das ist hebräisch und heißt